روزگاری داریم و می گذرد

می گذرانیم زندگی را.... می گذریم .....

زندگی می گذرد من و تو از زندگی می گذریم یا با آن سپری می شویم؟

زندگی ساده است ولی ساده بودن سخت است . زندگی می تواند پر از لحظات شادی باشد ولی شاد بودن آسان نیست .

من نفس می کشم ولی شک دارم که همه ی لحظات را زندگی کرده باشم.

من گاه به مهربانی آسمان شک می کنم.

من باران را می فهمم و باران نیز مرا ولی نه در همه ی لحظات.

من دوست داشته شدن را دوست دارم ولی نه دوست داشتن هر کس را...

من دوست داشتن را دوست دارم ولی هر کس را دوست ندارم...

آفتاب هست باران می بارد و رنگین کمان ابراز وجود می کند و من هر سه ی اینها را با هم دوست دارم ولی باران را بیشتر...

خیلی چیزها هست که به تنهایی معنایی ندارد من هستم و تنهایی به معنا نمی رسم تو هستی و دلیلی هستی برای احساسات من پس تو دلیلی هستی برای من .

منِ تنها هیچم ،منِ تنها پوچم ،منِ تنها معنایی در خود نمی بینم ،منِ تنها نیستم ... تنها بودن فقط در بین کسان بودن معنا پیدا می کند پس بودن کسان دیگر دلیلی برای معنای تنهاییست. شاید تو در کنارم باشی ولی من تنها باشم و جمع و تنهایی می تواند با هم اتفاق بیفتد ولی معنی تنهایی را جمع رقم می زند...

زندگی شاید یک معنا داشته باشد ولی هر کس درکی ویژه از آن دارد که این مفهوم ها یکتا هستند و مجموع آن عقایدی می سازد موافق و مخالف..............

احساس تهوع شدید دارم

بوی دروغ حالمو بهم زده

کجاست انسانیت؟

وقتی همه چیز میشه شعار چه باید کرد؟

تو فضای بی عدالتی چه باید کرد؟

چه کسی مسئول است چه کسی مسئول این خون ها؟ چرا ؟؟؟؟؟؟؟

چه روزگاریه!!!!!!!!!!!!

چه مملکتی ما داریم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

کی راست می گه؟؟؟؟؟؟؟؟؟

چرا این همه دروغ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

داره حالم بهم می خوره .........

خیلی از واقعیت ها افشا شد ولی چه جوری ......... واقعیت هایی که در زمان وقوعش خیلیا نمی دونستن ...

رسیدن به قدرت چه ها که نمی کنه!!!!!!!!